Jak rozwiązywać sudoku
W sudoku chodzi o jedno: cyfry 1–9 w każdym rzędzie, każdej kolumnie i każdym kwadracie 3 × 3, każda dokładnie raz. Dobra plansza nigdy nie wymaga zgadywania — do każdej komórki prowadzi jakieś rozumowanie.
Te rozumowania układają się w drabinę, a ta strona wspina się po jej pierwszych szczeblach: skanowanie, single i pierwszy z ruchów na styku kwadratu i linii. Każdy pokazany na małej pozycji, którą można przeklikać we własnym tempie.
Jak grać
Wypełnij planszę tak, by każdy rząd, każda kolumna i każdy kwadrat 3 × 3 zawierały cyfry 1–9, każdą dokładnie raz.
Kilka cyfr dostajesz na start; reszta to dedukcja z tego, co już jest na planszy.
Rozwiązanie jest dokładnie jedno i nigdy nie wymaga zgadywania.
Jeden nawyk warto sobie wyrobić od początku: wychodź od tego, czego cyfra zabrania, a nie od tego, co może się znaleźć w komórce. Postawiona cyfra zamyka naraz cały swój rząd, kolumnę i kwadrat — trzy linie planszy załatwione jednym spojrzeniem. Wszystko poniżej to ta sama obserwacja, tylko wyostrzona.
Skanowanie: ukryte single (hidden singles)
Koń pociągowy każdego sudoku: wybierz kwadrat, wybierz brakującą cyfrę i pozwól, by takie same cyfry, które są już na planszy, wykreślały rzędy i kolumny, aż zostanie jedna komórka. Bez notatek — samo patrzenie wzdłuż linii.
Odkryte single (naked singles)
Skanowanie pyta, gdzie może trafić cyfra; to pytanie odwrotne — co może się znaleźć w komórce. Gdy rząd, kolumna i kwadrat komórki mają razem osiem różnych cyfr, komórka nie ma już wyboru.
Pary wskazujące (pointing pairs)
Czasem skanowanie nie kończy roboty: cyfra ma w kwadracie jeszcze dwa albo trzy miejsca. Ale jeśli wszystkie leżą w jednym rzędzie lub jednej kolumnie, to też jest wiedza — cyfra zajmuje linię, choć nie rozstrzyga komórki.
Bez zegara. Wyjdź i wróć — wszystko jest zapisane.
Zagraj w dzisiejsze sudoku